In Memoriam Mama Belgie.

In 1986 raakten Theo en ik met 2 andere backpacktoeristen verdwaald op het Indonesische eiland Flores. Als door een hand van boven geleid stonden wij plotseling, in the middle of nowhere, in het dorpje Watublapi voor de missiepost van pater Schouten, geboren in Tiel. Hoewel het in die tijd heel bijzonder was dat er blanken kwamen op Flores, dacht hij dat we kwamen voor het kindertehuis van de Belgische ontwikkelingswerkster Marie Jeanne Colson. Wat we hier zagen maakte een enorme indruk op ons.

Mevrouw Colson had zich in 1974 hier gevestigd en een tehuis opgericht voor kinderen met problemen, zoals zieke kinderen, wezen, vondelingen, kinderen met een handicap etc. De bedoeling was dat de kinderen zo kort mogelijk in het tehuis verbleven. Kinderen horen als het kan thuis op te groeien in een liefdevolle omgeving en niet in een tehuis, was haar filosofie.

Tegenwoordig noemen we de kindertehuizen zorgcentra.

In december 1992 werd het levenswerk van mevrouw Colson, die hier liefdevol mama België genoemd werd, bijna verwoest door een tsunami. Er vielen meer dan 3000 doden op Flores en de tehuizen werden zwaar beschadigd.

In januari 1993 werd in Nederland de stichting Nativitas Horst opgericht met het doel de – inmiddels 6 – verwoeste zorgcentra te repareren of op te bouwen.

Dankzij de steun van sponsors in Nederland en België hebben duizenden kinderen een opleiding kunnen volgen en zijn ze uitgegroeid tot gezonde, zelfstandige individuen

In Noord-Limburg werd mama België vooral bekend door haar bezoeken aan Horst. Op latere leeftijd ging ze om de paar jaar met vakantie naar haar familie in België. Ze kwam dan altijd naar Horst voor een ontmoeting met haar vele sponsoren en vrienden en bekenden. Een bezoek aan het Citaverde College, thans Yuverta, stond dan ook altijd op het programma. Soms viel het bezoek samen met de speculaasactie van de leerlingen. Ruim twintig jaar lang gingen de leerlingen met speculaas langs de deur voor de projecten van mama. Het bedrag dat de leerlingen bij elkaar brachten en het geld dat we van onze sponsors kregen werd door Wilde Ganzen voorheen met 93% verhoogd en later met 50%. Zo kon mama België dan weer een schooltje bouwen, of een nieuw zorgcentrum of hydrotherapiecentrum en vele andere projecten.

Een hoogtepunt voor haar was het bezoek dat een aantal leerlingen van het Citaverde College in 2009 aan mama België bracht. De leerlingen zijn stuk voor stuk ambassadeurs voor mama België geworden.

De bijzondere inzet van mama België was in Indonesie ook opgevallen. Twee keer bezocht de ambassadeur van Indonesie het Citaverde College en sprak zijn waardering uit voor het werk van mama België en de inzet van de school daarbij.

Ook tijdens de viering van het 25 jarig bestaan van Nativitas in 2018 gaf de Indonesische ambassade acte de préséance.

In 2012 maakte Marijn Poels in opdracht van Limburg Helpt een documentaire over het werk van mama België.

In 2007 maakte de IKON in opdracht van Wilde Ganzen een kerstspecial van 25 minuten “Speculaas voor Flores”.

In 2020 trok mama België zich terug uit het dagelijks bestuur van de lokale Yayasan Nativitas in Flores. Ze was moe en had ernstige hartklachten. Meerdere malen moest ze daarvoor behandeld worden in Denpasar op Bali. Daarna begon ze te sukkelen en kwam ze steeds minder onder de mensen. Het laatste half jaar kwam ze nauwelijks nog buiten en werd ze steeds zwakker.

Op 26 januari 2025 overleed mama België in het ziekenhuis van Maumere. Ze was op 2 maanden na 90 jaar geworden.

Dit trieste nieuws raakte de harten van veel mensen, vooral diegenen die de liefde hebben gevoeld van Mama België, die haar leven heeft gewijd aan de armste der armen, ongewenste kinderen, kinderen met speciale behoeften en kinderen uit kansarme gezinnen en verder aan allen die hulp nodig hadden.

In de loop der jaren hebben meer dan 6.000 kinderen de liefdevolle aanraking van Mama België gevoeld.

Nu is deze strijder van liefde er niet meer, maar haar nalatenschap zal voortleven via Yayasan Nativitas Flores, Stichting Nativitas Horst, De kinderen van Flores v.z.w., en Stichting Rupingh uit Amsterdam en de levens van de kinderen en al die anderen die ze heeft begeleid.

Mama Belgi's opoffering en liefde zullen altijd herinnerd worden door degenen die de kans hadden om haar te kennen. Het was een voorrecht haar gekend te hebben en met haar gewerkt te hebben.