Mama Belgie had juist geld gehaald van de bank en ging de winkels af om de maandelijkse rekeningen te betalen. Op de brug vlak bij haar woning krijgt ze een lekke band. Dus, de chaffeur, stopt en gaat de band verwisselen. Er stopt een man die voorwendt haar te kennen en hij knoopt een gesprek aan.

......en vertelt over zijn zoontje dat vroeger wegens klompvoetjes bij ons verzorgd werd  en het op school heel goed doet. Er wordt wat heen en weer gebabbeld en hij gaat aansluitend weg...ik sloeg hem nog gade want hij was pikfijn gekleed met een crème kleurige broek en heel, heel blinkende schoenen, opvallend voor een gewone kampungman dacht ik.Toen Dus de platte band weer in de auto legde ging ik naar de auto trek het portier open, OWEEEE toen ik wou instappen zie ik dat mijn tas die ik op de bank gelegd had weg was...Paniek...de dief achterna want die heeft mijn tas nog in zijn hand...maar welke richting????op die plaats waren er wel 8 mogelijkheden  waar de dief weg kon.....links en rechts langs de ouver van de kali zijn kleine wegen voor de huisjes die langs de kali liggen ..dus......geen zin ergens achter de dief aan op zoek gaan...We reden naar de politie....hebben er weer in het lang en breed moeten uitleggen hoe de tas gestolen werd....Dus was naaaatuuuuurlijk weer door de politie de eerst verdachte ...maar aangezien  het om de band langs mijn kant was en Dus onmogelijk de tas kon wegnemen terwijl hij de reparatie onder mijn toeziende oog uitvoerde en ook nergens was geweest ...Om kort te zijn...We waren bij de politie rond 5 uur en het heeft tot na half tien geduurd eer we daar weg konden.

Ik was doodop en kapot...40 miljoen zeg...Maar ondertussen was Fien en Enti ,Marthon en Mieke...mama Frans en een hele boel van de werkjongens al bij het politiebureau en en ook later mee naar huis.Henni en Marthon zijn 's avonds nog naar een Dukung (een soort tovenaar L.D.) geweest die zou bidden en mee helpen zoeken....want mijn tas met spaarboekjes, bankkaarten, identiteitskaart enz enz. en de vele rekeningen die ik betaald had. Alles was weg, ook de kleine pasfotootjes waaronder dat van mama. In mijn ellende had ik gezucht naar mama en gezegd: ""Nu ben ik uw foto ook kwijt". Enfin...iedereen is dan toch naar huis gegaan maar ik kon geen oog meer dicht doen, alles was weg mijn geld mijn papieren en mijn handig tasje. Geen oog kon ik dicht doen toen om 5 uur 's morgens Sidok op mijn deur klopte en mijn tas in een heel vuile plastiekzak vol gaten terug bracht. Ze staat 's morgens vroeg op en veegt dan het trottoir voor mijn deur en...de tas zat in die vuile plastiek zak en lag op het wegetje van de halaman vlak voor het trottoir. Wij hebben natuurlijk onmiddellijk gekeken, bankkaarten, identiteitskaart kwitantie's van rekeningen enz...alles was in de tas tot en met de kleine pasfoto van mama maar de andere pasfoto's van Kor, Rio,  van M.Jozef en nog een paar van mij waren weg alsook drie bankboekjes van de yayasan waar ze niets mee kunnen doen aangezien ze mijn handtekening en ook dat van de Ansel nodig hebben om geld af te halen... en Mieke had na de diefstal ook onmiddellijk nog voor zes uur alles geblokkeerd op de banken.....maar de pasfoto van mama hadden ze in het boekje waar ik de naamkaartjes en bankkaarten in bewaar daar hadden ze de foto in gestoken...RAAAAAR HE...maar al het geld was weg......

 

....ik probeer me zelf te sussen dat er langer geld zal zijn dan dat ik er ben en ik probeeeer het van me af te zetten, maar het is moeilijk, want het is niet mijn geld....!  Je helpt Jan en Alleman en wordt dan nog zo bestolen. Zou je er dan geen punt achter willen zetten? Maar wie zijn dan weer de dupe??? Dus...: "DOE IN STILLE VOORT"  als het mij de keel uit hangt.