28 maart 20011.....

....Eindelijk weer contact.  Ja, de reis Amsterdam - Bali verliep uitstekend. Ik was van plan om donderdag al naar Flores af te reizen maar Mieke en Kor hadden daar een ander gedacht over. De laatste week had mama het zeer zeer druk gehad in Belgie en de reis was ook vermoeiend en....mama kreeg pas een ticket om te vertrekken zaterdag laatst leden. Ik kon vier dagen genieten van een deugddoende vakantie met RUST. Werkelijk de twee eerste dagen heb ik niets anders gedaan dan geslapen. En de  twee overblijvende dagen ben ik ook niet zoals naar gewoonte gaan rondlopen en gaan neuzen van wat er allemaal in de bewoonde wereld te zien en te vinden is.Het waren 4 deugddoende vakantiedagen. En zaterdag zou ik vertrekken om kwart voor 10 met de Batavia. Maar daar moest ik al gauw ondervinden dat ik niet meer in Belgie of Nederland ben. JAM KARET... (tijd van elastiek. LD) en je weet wat dat wil zeggen....We vertrokken pas kwart over twaalf en via een tussenlanding in Kupang  kwamen we rond half vier toe in Maumere. Het deed deugd weer mijn snottebellekes te zien en ook het personeel dat me kwam verwelkomen en afhalen.Met zijn allen zijn ze pas na 8 uur ’s avonds  vertrokken... Nog dezelfde avond wou ik mijn zus mailen of scypen maar voor een tweede keer moest ik me realiseren dat ik weer in Maumere was en dat ik alles maar moet nemen zoals het komt zonder...morren. De computer werkte niet en...zondag werkt Bambang (de reparateur. LD) niet maar Marton kwam even kijken en zag al gauw dat er iets aan de CPU niet meer functioneerde. Maaaaar Bamaban is de zondag gesloten en dus maar wachten tot maandag. Vandaag kwam Grasi (de hoofdleidster. LD) de hele voormiddag met alles wat er in de voorbije weken was gepasseerd.....onder ander het overlijden van Mama Din (de eerste adviseur waar mama Belgie bijna 35 jaar mee heeft samengewerkt. LD)  kwam uitvoerig  ten berde. Om kort te zijn...Grasi was hier bij mij van 8 tot half een en na het eten is ze vertrokken. Ik ben met Mieke om 3 uur een pot bloemen gaan kopen en wat kaarsen en we zijn samen naar het graf van mama Din geweest.... Jongens jongens...ze heeft nog nooit zoooo mooi gelegen. Jammer onder een vracht beton en tegels. Toen we deze avond weer thuis kwamen is Marthon nog komen helpen om de computer weer te installeren, maar.......ik heb voortdurend problemen en zal morgen Bambang contacteren want ik vrees dat de antenne weer niet helemaal in de goede richting staat. Onze buurman is aan het bouwen en loopt hier al enkele weken over ons dak heen en weer tot we op verschillende plaatsen lekkage hebben als het regent  en...misschien hebben ze ook wel de antenne  wat ontregeld. Als ik met deze brief klaar ben is het ook niet zeker dat ik hem kan versturen en misschien moet ik weer van vooraf beginnen om op internet weer  binnen te komen....Het blijft een dom gedoe alles wat met ellectroniek te maken heeft. Maar goed...ik ben nu eenmaal in Maumere en zal daar ook wel weer vlug aan wennen.
En verder......Had ik deze voormiddag al een van onze tukangs (bouwvakkers) nl.Urbanus op bezoek en we gaan vrijdag het werk verdelen en ik hoop dat ze goed mee werken en we voor het NCDO klaar komen met het project. In afdwachting ga ik de verschillende huizen bezoeken en zal ik ook een indruk hebben hoe alles er bij staat en loopt. Maar naar ik ondertussen reeds vernomen heb zijn er toch weer een paar personeelsleden die zonder boe of ba  van vandaag op morgen vertrokken zijn. Dat is altijd te verwachten met ons volkske hier. Als ze een jongen zien of...via de telefoon nu ook...met elkaar contact hebben is dat genoeg om het werk neer te leggen en het eiland te verlaten. Ima die in Nangahure de maismolen en de voedselverdeling van rijst mais, kacang hijou  en vis  organiseerde  had verkering via de  handphone en is naar haar jongen vertrokken naar IRIAN JAYA... Verder was Regina, die in Nangahure de keuken dirigeerde  vertrokken naar haar derde man. Met haar eerste en wettige man had ze twee kinderen. Ze werd  bij ons in Watublapi opgenomen toen ze bevalllen was van een tweeling en geen moedermelk meer had wegens het verdriet (Nu moet ik er om lachen dat ze ons zo bij de neus kon nemen), omwille dat haar man haar in steek gelaten had terwijl ze zwanger was van een tweeling. Nu komt het uit dat ze  de tweeling heeft met een andere man. Ze was bij ons een toonbeeld van pleegmoeder...zeer bekwaam in de keuken om alles te organiseren en ook aan de pleegmoeders haar kennis door te geven en...ze kreeg een jaar geleden een aansrtelling en werd verplaatst naar Nangahure waar ze de leiding in de keuken kreeg, alsook de opdracht om regelmatig kookles aan de pleegmoeders te geven. Ook Regina was de laatste tijd zeer druk in de weer en liep overal en op alle momenten met een handphone rond...Ze vroeg een paar dagen vrij om zo gezegd moeder te bezoeken maaaaaar bleef een week achter... Plots werd ze ziek en had buikpijn en vijnsde een blindedarmontsteking. Verschiet niet...de brave tante liet zich opnemen in het ziekenhuis en een datum voor operatie werd vast gesteld.... Maaaaar toen ze 's morgens haar kwamen halen om naar de operatiezaal te brengen was madam SPOORLOOS.... Ze beef een week weg en was naar horen zeggen naar Ende vertrokken ...en bleef daar ook weer een week hangen. Het personeel had besloten dat ze haar ontslag zou krijgen aangezien ze de laatste maanden niet meer voldeed aan haar taak. Toen ze terug kwam opdagen in Nangahure ging ze aan Grasi vertellen dat ze ontslag nam.(Grasi moest haar dus niet ontslaan!!!) Ze had ondertussen in Watublapi haar tweeling bij haar moeder onder gebracht en vertrok weer naar Ende bij haar nieuwe man. De derde dan...Enkele dagen later kreeg Grasi een telefoon van haar moeder die vroeg om Regina naar huis te sturen aangezien ze ziek was en niet voldoende voor de tweeling kon zorgen....Wat een affaire .....Grasi heeft aan haar moeder verteld dat ze al sinds enigfe tijd niet meer in Nangahure dienst doet en dat volgens haar weten Regina vertrokken was naar ENDE.
En dan moet je van mij maar aannemen dat ze ons allemaal maar ook allemaal bij de neus heeft en wij ze als voorbeeld stelden van ons personeel. Je moet maar kunnen. En verder is de zus van SIDOK die in Watublapi ondertussen al een paar jaar actief bezig was, uitgehuwelijkt aan een jongen ergens in een bijliggende kampong. Maar dit werd door de familie geregeld want Sidok en haar zus zijn wees en hebben dus geen ouders. En de verantwoordelijke van Watublapi, Ibu Ansel, al een oudere tante die daar heel, heel, heel, goed haar werk doet samen met Agnes en dan ook met de zus van Sidok, wel Ansel heeft de ware vriend gevonden en zal ook trouwen met een van onze tukangs, een goede jongen die ook al niet meer van de jongste is. Het wordt een mooi en ook een goed stel en ik gun het de twee van harte, maar.....ondertussen zullen we die nu ook nog kwijt spelen. Wat er allemaal kan gebeuren in twee maanden tijd he? Munda in Nebe heeft ook al jaren lang een jongen, maaaaaar wij twijfelen er aan of ze wel de goeie heeft want hij is werkzaam bij het aanleggen van bruggen en wegen en komt zelden naar Munda en als hij eens komt is hij ook zo weer weg. We twijfelen aan deze verkering maar als de jongen een aanzoek doet om te trouwen zal Munda ook toeslaan, liever dan zonder man te moeten doodgaan. Wat een ellende toch. Grasi is in haar 5de maand en maakt het heel goed. Ze heeft heel goed haar best gedaan tijdens mijn afwezigheid.

Ik denk dat het meeste nieuws wat ik tot nu toe vernomen heb, verteld is. ....