Mama België 75 jaar.

Het personeel had een feest voorbereid in Nangehure.

Met een mooi versierde auto werd mama België en de genodigden thuis afgehaald en naar het tehuis in Nangehure gereden. Daar werd het gezelschap ontvangen door de dansgroep van Watublapi.

Na de gebruikelijke adatplechtigheden werd door de vicaris-generaal van het bisdom en de 6 pastoors uit de parochies waar de kindertehuizen staan, een plechtige H. Mis gecelebreerd voor zo’n 500 aanwezigen. De mis werd opgeluisterd door een gelegenheidskoor van personeelsleden en meisjes uit het internaat.

Na de mis de onvermijdelijke en uitgebreide maaltijd, die bij elke Indonesische plechtigheid hoort en die geen enkele genodigde zal laten ontgaan. Er waren naast de vele kerkleiders dan ook veel vertegenwoordigers van de overheid aanwezig, zoals de bupati, de camat en de kepala dessa’s. Allemaal wilden ze ook nog het woord voeren.

In de vele en lange toespraken werd de waardering voor mama België uitgesproken.

De bupati vergeleek in zijn toespraak België met mensen zoals John F. Kennedy, Martin Luther King, Nelson Madela en Moeder Theresia. Meestal blijft het verder bij dit soort loze kreten, maar dit maal zei de bupati in het openbaar letterlijk, dat hij er persoonlijk voor zou zorgen, dat zo lang als hij bupati is (hij is pas aangetreden) de kindertehuizen jaarlijks een bijdrage van de regering zullen krijgen van 250 miljoen roepia (€ 25.000) plus de extra rijst waar de kindertehuizen recht op hebben, maar die ze nooit krijgen. De anders zo ingetogen toehoorders, konden een luid applaus niet onderdrukken en mama België riep enthousiast uit (in het Nederlands uiteraard): “Daar kan hij nu echt niet meer onderuit. Daar kan hij echt niet meer onderuit en zijn opvolgers zullen er ook niet meer onderuit kunnen.” Laten we hopen dat dat zo is!

Maar hij had nog een verrassing. Hij had nog een persoonlijk cadeau voor mama. De assistent van de bupati reikte dit aan en tegen de gewoonte in moest mama België het pakketje open maken. ( In Indonesië  is het niet beleefd een cadeau uit te pakken zolang de gever er bij is.) Een pakket van 500 nieuwe biljetten van 50.000 roepia voor Jeanne persoonlijk! Hiervoor moest zelfs een aparte tas gehaald worden. Een cadeau van € 2500 van de regering plus de mededeling dat ze in juni nog een onderscheiding zal krijgen! Dit is een geweldige opsteker van Jeanne. Nu kreeg ze eindelijk de erkenning van de regering waar ze recht op heeft.

Natuurlijk kon nu het feest niet meer kapot.

Van elk tehuis was een aantal kinderen aanwezig die enkele voordrachten hielden.. Mama België genoot duidelijk van haar “snotterbellekes”.  Daarna kreeg uw voorzitter de eer de laatste toespraak te houden. Dat kwam na het gebaar van de bupati eigenlijk wel goed uit, want uw voorzitter moest meedelen dat hij verwacht dat de geldstroom vanuit Nederland sterk zal afnemen. Immers het Ministerie van Ontwikkelingssamenwerking heeft besloten de NCDO op te heffen en kleine projecten niet meer te steunen. Ook Wilde Ganzen heeft de eisen zeer aangescherpt.

 Wat nu volgt is dansen, dansen en nog eens dansen. Iedereen gaat de vloer op en danst bij voorkeur de rokkotendra. Men houdt elkaar vast in een grote kring en op het eentonige ritme van de rokkotendra wordt urenlang een soort kringdans uitgevoerd door jong en oud. Ook de priesters en de bestuursambtenaren doen mee. Het was een mooie dag voor mama België, die menige traan heeft moeten wegpinken.